Magia Książek

Smak, szyk i klasa?  Angielskie posiadłości od zawsze były kojarzone z elegancją, przepychem i wyszukanym smakiem. Kathryn Taylor za akcję swojej powieści wybrała właśnie tak niezwykłe miejsce. Powrót do Darigham Hall to pierwszy tom cyklu opowiadającego o angielskiej rodzinie nad którą zawisły ciemne chmury... Kiedy tylko usłyszałam o premierze książki i przeczytałam pierwsze opinie byłam zachwycona pomysłem i bardzo chciałam książkę poznać, jednak kiedy już zaczęłam czytać podekscytowanie z każdą stroną opadało, niestety książka nie była taka, jaka oczekiwałam... Ale to za chwilę, najpierw czas na krótki opis fabuły:

Odejście jest trudne... Gorąca plaża jest już tylko wspomnieniem, pełen ognia i najróżniejszych emocji związek też. Tak zadecydowała Blair i nie chciała zmieniać zdania. Wiedziała, że tylko taka decyzja ma rację bytu, była konieczna. Jednak jedno zdarzenie, coś całkowicie niespodziewanego, zburzyło pewność, co do słuszności decyzji i wywołało wątpliwości... Spróbujmy jeszcze raz to drugi tom cyklu Rosemery Beach , którego pierwszą część  O krok za daleko pokochałam. Z sięgnięciem po kolejny długo się nie namyślałam, właściwie zrobiłam to od razu, to napisanie recenzji wciąż mi umykało. Abbi Glines bowiem tworzy książki, które czyta się z przyjemnością, lekkością, a po ich przeczytaniu pamięta się jedynie plusy, a nie to minusy powieści.

Kolejny kamień do kolekcji Pewnie nie uwierzycie, ale "Opal" przeczytałam już w kwietniu. Tak, w kwietniu. Zastanawiacie się teraz pewnie, gdzie też podziała się recenzja... Otóż nie było jej. Po przeczytaniu nie wiedziałam, co tak naprawdę sądzę o trzeciej części Lux, więc ciężko mi było się zabrać za napisanie czegokolwiek, co potem wpłynęło na to, że nie napisałam nic. Dziś, czyli w grudniu(samą mnie ciekawi, kiedy Wy to czytacie, nie wiem, kiedy dodam post), postanowiłam odświeżyć sobie ten tom i napisać dla Was recenzje. Jennifer L. Armentrout w poprzednim tomie zaserwowała czytelnikom dramatyczne zakończenie, coś, czego nikt nie mógł się spodziewać, coś, co zmuszała do zapoznania się z kolejnym tomem. Początek tej książki jednak nie był aż takim szokiem i nie odnalazłam w nim aż tak wielkiej dozy emocji, na jaką liczyłam. Postaram się przybliżyć Wam, czym były spowodowane moje odczucia.

Witam serdecznie, W poprzednim miesiącu nie miałam siły na pisanie podsumowań, stąd niestety w ogóle się ono nie pojawiło, nie będę jednak już rozpamiętywać przeszłości. Czas iść naprzód, podnieść głowę do góry i z uśmiechem rozpocząć nowy rok. Podsumowanie 2015 roku pojawi się już niedługo, jakoś na początku stycznia. :) Ten miesiąc miałam dość szalony. Klasa maturalna poszła w odstawkę, gdyż 9 stycznia mam studniówkę, do której psychicznie zaczęłam się przygotowywać już teraz, w sumie zostało bardzo niewiele czasu, więc cieszę się, że partnera i sukienkę już mam. ;) W tym miesiącu nie zawitałam do kina, ale kupiłam już bilety na styczniowy seans Sherlocka w kinach, więc gdyby nie studniówka pewnie byłoby najbardziej wyczekiwane przeze mnie wydarzenie! ;) Planów na styczeń mam dużo, już po studniówce, biorę się ostro za naukę, więc obawiam się, że może się to jeszcze mocniej odbić na blogu. Nie zapomnę jednak o nim, nie bójcie się! :)

czyli wielość superbohaterów zanim to stało się modne Marvel to nie tylko filmy z poprzedniego zestawienia( klik! ). Równoległe ze światem znanym z Avengers możemy oglądać jeszcze wiele innych filmów. Kolejnym uniwersum Marvela jest świat X-menów. W jego skład wchodzi kilka filmów, które już powstały i sporo zaplanowanych.  Wszystko zaczęło się jednak od filmu "X-men" powstałego w 2000 roku. Pewnie będziecie zdziwieni, ale nigdy nie oglądałam pierwszej części, kiedyś mignęła mi któraś z kolei, ale to był jedynie epizod. Od tego roku jednak jestem tak wielką fanką Marvela, że musiałam spróbować innych filmów z superbohaterami. "X-men" okazał się zaskakująco dobrym widowiskiem, pomysł, zamysł, supermoce wszystko doskonale współgrało. Nie spodziewałam się takiego show.

Zabawa z ogniem Jeaniene Frost jest autorką niesamowitej serii o Nocnej Łowczyni , książka o Cat i Bones było prawdziwą czytelniczą ucztą. Wielość akcji, zgryźliwych docinek bohaterów, iskrzącego się pomiędzy nimi uczucia, a także walk była tym, co mnie hipnotyzowało. Poza głównymi bohaterami, pojawiali się inni, równie żywi(choć martwi) i nietuzinkowi. Potencjał tych postaci wykorzystała w kolejnych książkach osadzonych w tej samej rzeczywistości autorka. Właśnie dzięki temu zabiegowi mam przyjemność czytać kolejny cykl , czyli Nocny Książę opowiadający o dobrze nam znanym Draculi. Pamiętajcie jednak, by go tak nie nazywać, okropnie go to wkurza... Pierwszy tom serii spodobał mi się, ale brakowało w nim czegoś, co odnalazłam w Nocnej Łowczyni . Po niesamowitym, inteligentnym i doświadczonym Vladzie poznanym w serii z Cat oczekiwałam czegoś więcej. Nie pasował mi do mojego obrazu. Czytając książkę musiałam uświadomić sobie, że czas na oddzielenie tych powieści i patrzenie na nie...

Co jest gorsze? Książka, którą dokładnie dziś skończyłam, pozostawiła mnie z milionem podobnych pytań. Co jest gorsze, co bym wybrała, czy to byłaby dobre rozwiązanie...? Wszystkie jednak skupiają się podjęciu decyzji, na wybraniu drogi przez bohaterów, czasem wyboistej, czasem tej na skróty... SAMOBÓJSTWO. Pozostawisz rodzinę? Utracisz przyjaciół? Zostawisz po sobie pustkę? UKRYWANIE CHOROBY. Odtrącisz rodzinę? Odsuniesz się od przyjaciół? Staniesz się pustką? UCZESTNICTWO W PROGRAMIE. Opuścisz rodzinę? Zapomnisz przyjaciół? Będziesz kimś innym?

Witam Was serdecznie, miałam dziś pisać dla Was recenzje, ale postanowiłam, że zajmę się czymś, co mi samej pomoże wprowadzić się w świąteczny nastrój. Jeszcze wczoraj kompletnie nie czułam, że zbliżają się święta, jednak dziś poprzez całodzienne porządki w domu, przyniesienie choinki i picie herbatki rozgrzewającej, na reszcie poczułam, o czym mowa. Post ten jak się pewnie domyślacie nie będzie dotyczył jedynie stosiku, ale również około-świątecznych tematów. Będzie wesoło, radośnie i książkowo. :)

Zawsze razem Siostry bliźniaczki utożsamia się z osobami, które rozumieją się doskonale, które znają się doskonale, które rozumieją się bez słów. Często mówi się również o bliźniaczych duszach, osobach jakby stworzonych do przebywania ze sobą, idealnie do siebie pasujących. Powieść Kat Zhang, debiutującej autorki amerykańskiej, podeszło do tematu bliźniaczych dusz trochę inaczej... Wyobraźcie sobie bowiem, że w każdym z nas, od najmłodszych lat, są dwie osoby. Dusze splecione ze sobą, z całkowicie odmienną świadomością, z innymi charakterami. Jedno ciało dzielone przez dwie osoby, z tym że jedna z nich jest recesywna. Właśnie ona po pewnym czasie musi odejść, dominujący organizm przejmuje całkowitą kontrolę, kontroluje, zaś dusza podległa znika... Nie stało się to jednak w przypadku Addie i Eva.  Eva choć jest i była duszą recesywną nie zniknęła, wciąż jej myśli wpływają na życie ich ciała, choć jedynie psychicznie. Państwo, osoby takie jak one, określa jako hybrydy i stara...

Urodzenie się w ten sam dzień, co władca państwa może dość mocno zaważyć na ludzkiej psychice. Tym bardziej, jeśli się jest młodym chłopcem żadnym uwagi z każdej strony. Matt Hidalf znalazł na to sposób. W związku z każdymi królewskimi urodzinami urządzał jakiś wielki numer. Ostatnio, na przykład, ożenił króla z czarownicą, do dziś nikt nie może unieważnić małżeństwa. Wszystkie gazety w królestwie zastanawiają się, co też Matt szykuje na ten rok. Wymieniony wyżej chłopak jest głównym bohaterem powieści Christophe Mauri. Sam tytuł oraz opis powieści lekko zastanawiałam. Czytając wyczuwałam trochę za wiele nawiązań do serii Rowling. Nic bardziej mylnego, już od pierwszych stron dowiadujemy się, że Matt Hidalf żyję w zupełnie innym świecie niż Harry Potter, jak również w ogromnej mierze różni się od niego charakterem. Nie zniechęcajcie się na stracie. "Błyskawica widmo" ma w sobie spory powiew świeżości.

Wystarczy, że na mnie zaczekasz.  Pewnie nie raz w swoim życiu robiliście coś, czego jednocześnie żałujecie, gdy o tym pomyślicie, jednak wiecie, że nie mogliście postąpić inaczej. Czy mieliście wtedy przeświadczenie, że mimo konsekwencji zrobiliście to ponownie, bo nie byłoby innej drogi, innego celu. Nie dało się postąpić inaczej... Myśli, o tym co zrobił wciąż go nachodzą. Cameron wie, że nie postąpiłby inaczej, choć wyrzuty sumienia i tak są silne. Niewiele osób wie o jego sekrecie, jednak na pewno nie chce on go zdradzać. Tym bardziej nie chciałby, by dowiedziała się o nim dziewczyna, która w jakiś sposób wciąż na niego wpada. Dziewczyna, która wciąż odrzuca jego prośby o randkę. Dziewczyna, która jest dla niego zagadką. Jednak czy to nie tajemnice zawsze są przeszkodą dla nowych związków?

Złoty pył Całą ziemia obsypana złotym pyłem. Mieni się, lśni, błyszczy. Pośród całego tego złota ona i on. Wnikają w tę barwę, łączą się z nią, sami zaczynają się mienić. Ich ciała zaczynają lśnić. Są niczym gwiazdy, które obserwujemy w bezchmurną noc. Błyszczą, gdy są razem. Gdy są razem mogą wszystko. Tym wstępem chciałabym przedstawić Wam złocistą powieść polskiej, młodej, debiutującej pisarki Mileny Wiktorii Jaworskiej. To właśnie dzięki uprzejmości autorki, która stworzyła booktour i wysłała książkę w świat, miałam okazje zapoznać się z tym pełnym złota pierwszym tomem serii Plejady .

Ponieść winę za grzechy Sara jest nastolatką przed klasą maturalną. Normalnie taka osoba jak ona próbowałaby się wyszaleć przed nauką w ostatniej klasie, niektórzy może by się uczyli do egzaminu dojrzałości, jednak jej życiowe plany są niepewne. Dziewczyna chodzi na zajęcia wakacyjnej szkoły, a także odwiedza psychologów i prawników. Wraz z kilkoma osobami została oskarżona o nękanie nowej uczennicy, co doprowadziło do jej samobójstwa, Sara nie widzi jednak w tym swojej winy. Czy przed procesem zrozumie, do czego doprowadziła? Temat przemocy w szkole staje się coraz bardziej nurtujący. Jako uczennica, miałam to szczęście, że nie spotkałam się z nękaniem nikogo w szkole, jednak wiem, jak przykre mogą być nawet zwykłe żarciki. Niekiedy jednak przemoc szkolna przybiera najgorszą z możliwych odmian, wyszydzanie, tworzenie stron w sieci, odwrócenie się całej szkoły. Właśnie taka jest historia przedstawiona w "Tease" Amandy Maciel. Od września, kiedy pierwszy raz przeczytałam...

Cześć, jak pewnie doskonale zauważyliście ostatnio pojawiam się rzadziej. Nie martwcie się jednak, czytam trochę, sporo oglądam, więc posty będą dodawane. Wczoraj np. skończyłam 3 sezon Arrow i 1 sezon Flasha , więc spodziewajcie się recenzji tych seriali za jakiś czas. ;) Niedługo też planuje dodać recenzje jednej z dwóch książek: Tease i Co ze mnie zostało . Który tytuł bardziej Was ciekawi, co dodać najpierw?  Trochę spraw organizacyjnych za nami, więc może teraz czas na to, na co wszyscy czekają. Tak, kolejny, niezwykle spóźniony stosik przed Wami! :D

Niespodziewane powroty W zeszłym miesiącu dodałam tu na bloga recenzje serialu, który ostatnimi czasy dość mocno zaprząta moje myśli. Mowa tu o Arrow , czyli serialu o łuczniku, który chce ocalić swoje miasto i zniszczyć tych, którzy je zawiedli. Nie chcę zdradzać tu zakończenia poprzedniego sezonu, ale uwierzcie mi, gdy już je obejrzycie nie będziecie mogli przestać myśleć o serialu i wciąż będziecie chcieli go oglądać. Wiem to z własnego doświadczenia, gdyż właśnie jestem w połowie trzeciego sezonu i oglądam tylko ten serial, jakby nic innego się nie liczyło... Wciąga i to bezpowrotnie, choć powroty są to jednym z największych zaskoczeń, jakich możecie doznać. Serial bowiem w pierwszym sezonie uśmiercił naprawdę ogrom postaci, które teraz okazują się wcale nie tak do końca zmarłe... A czasem nawet mają umiejętności, których mógłby im pozazdrościć nie jeden Meta-człowiek(ale o tym trochę później...).  Charakterystyczny znak to podstawa. :D

Siatkówka całym życiem Tytuł, który tu przytoczyłam nie odnosi się do mnie. Fakt, ostatnio na blogu bywałam mało, za to kibicowałam na meczu i oglądałam kilka w telewizji, moja nieobecność wynikała jednak z problemów z Internetem, a nie zmianą stylu życia. Dla mnie wciąż blogowanie, książki i seriale są całym życiem. Tak wracam.  Nagłówek odnosił się do Pawła Zagumnego, znanego polskiego siatkarza, którego tak jak innych polskich reprezentantów podziwiam. Nie będzie to dla Was zaskoczeniem, ale uwielbiam siatkówkę, dlatego z ogromną przyjemnością(przyznam się, że poprosiłam o nią wydawnictwo) zabrałam się za lekturę. "Życie to mecz" jest bowiem autobiografią pana Zagumnego. Tych, którzy choć trochę znają się na siatkówce wiedzą, jaki to utytułowany i doświadczony zawodnik, spodziewałam się poznania siatkarskiego życia od podszewki i to z pierwszej ręki.

czyli gdzie byłam i co robiłam, gdy mnie nie było...

Powrót do Kilmore Cove Moje czytelnicze plany niestety dość często kończą się fiaskiem. Tak było z powtórzeniem i doczytaniem serii Pierdomenico Bacalario Ulysses Moore . W zeszłe wakacje ponownie przeczytałam siedem tomów, które już miałam okazję czytać, a potem przerwałam czytanie i pozostawiłam serie w tym samym punkcie, co dotychczas. Teraz jednak postanowiłam nadrobić swój błąd i podczas kolejnej wyprawy do biblioteki wypożyczyłam ósmą już część serii zatytułowaną "Mistrz piorunów" . Książka jest kontynuacją przygód, które wraz z trójką dobrze nam znanych bohaterów( Jason , Julia i Rick ) oraz dwójkę nowych( Tomasso i Anita ), których mogliśmy poznać dopiero w poprzednim tomie. Bohaterowie przebywają w zupełnie różnych częściach swiata. Julia, przez chorobę musiała pozostać w Willi Argo, Jason, Anita i Rick wyruszyli poszukiwać Kraju, który umiera , a Tomasso zaś wciąż przebywa w Wenecji.

Cześć, drugi miesiąc mojego maturalnego roku szkolnego za mną. Poza nauką jeszcze jedna kwestia utrudniła mi pisanie postów i ich dodawanie - od kilku dni jestem pozbawiona Internetu. Tylko dzięki przyzwoleniu sióstr ciotecznych na użycie ich komputera byłam w stanie przybyć do Was w podsumowaniem. Moje wielkie kinowe i czytelnicze plany, które miałam w tym miesiącu okazały się zbyt duże na ilość mojego wolnego czasu. Nie poszłam do kina nawet raz, więc teraz mam do nadrobienia kilka kinowych premier. Z wydarzeń kulturalnych ominęły mnie targi książki w Krakowie, czego bardzo żałuję, ale liczę, że uda mi się odwiedzić je za rok. Może napiszecie krótko jak je wspominacie? Przez brak dostępu do sieci nie byłam w stanie poczytać Waszych potargowych wrażeń... :( Mam nadzieję, że bawiliście się wyśmienicie.

Bycie wiedźma zobowiązuje! Flossia Naren nie jest taka jak inne damy w królestwie. Trudno w ogóle nazwać ją damą. Cyniczna, pewna siebie, niedbająca o opinię innych, złośliwa, kąśliwa, a to wciąż tylko jej pozytywne strony. Niczym się nie przejmuję, potrafi wykłócać się z królem, nie interesują ją romanse, wszystkie swoje zlecenia doprowadza do końca, stąd jej praca jest tak ceniona i pożądana przez mieszkańców. Jeśli masz wystarczające środki, możesz ją wynająć, przy okazji jednak musisz liczyć się ze sporymi konsekwencjami, w postaci niewygodnych pytań, czy ciętych komentarzy... Po skończeniu serii o W. Rednej Olgi Gromyko("Zawód wiedźma") nie spodziewałam się, że jakiś autor, czy autorka będzie potrafiła podejść do tematu wiedźm z równie dużym humorem i polotem. Myliłam się jednak, co muszę przyznać po przeczytaniu książek "Mag niezależny. Flossia Naren" Kiry Izmajłowej . Książek ponieważ jej powieść została podzielona w naszym kraju na dwie księgi.