Magia Książek

Winter is comming? Westeros? Nie! Zima za oknem, kiedy pisałam tę recenzję, jedynie kalendarzowa, jednak nie przeszkadzało mi to w sięgnięciu po pozycje z mroźnym klimatem. 10 tom cyklu Ulysses Moore właśnie to wróżył swoim tytułem. "Lodowej krainie" miała być podróżą w krainę pełną śniegu, niebezpieczną, którą długo będę wraz z bohaterami powieści wspominać. A przynajmniej tak ją sobie wyobrażałam... Pierdomenico Baccalario w swoich książkach zawsze pozostawia niesamowicie intrygujące zakończenie, które aż prosi się o poznanie cyklu dalej. Czytanie kolejnych tomów idzie mi jednak dość powoli, bo na kolejną książkę muszę mieć odpowiedni nastrój. Poniedziałek rozpoczynający ferie wydał mi się do tego idealny, a niamałą motywacją był termin wypożyczenia, który został przekroczony. Nawet nie wiem, dlaczego aż tyle zwlekałam z czytaniem, przecież uwielbiam przygody przyjaciół. Czas na przedstawienie moich wrażeń z lektury, a także krótki opis, co działo się na początku to...

Nad nią wiszą ciemne chmury Wierzycie w coś takiego jak pech? Fatum, ciemne chmury, które nie pozwalają Wam na szczęście? Czytacie horoskopy? Nie przechodzicie pod drabiną? Wierzycie, że czarny kot przyniesie Wam pecha? A może znalezienie czterolistnej koniczynki to znak, że dziś będzie Wasz szczęśliwy dzień? Stłuczenie lustra, złe duchu krążące nad głową... W skrócie. Wierzycie w przesądy? Niedawno miałam okazję poznać bohaterkę dramy, która tym żyje. Bo Nui obwinia się za śmierć rodziców, śpiączka siostry też miała być spowodowana przez jej zachowanie. Jej obsesję podsyca szaman, który mówi o krążącym nad nią fatum. Dziewczyna odpycha od siebie ludzi, nie pozwala im się do siebie zbliżyć, na leżąca w szpitalu siostrę patrzy jedynie przez okno... Dziewczyna pracuje dorywczo, stara się pomagać wszystkim wokół, z zamiłowania informatyczka i właśnie tam poznaje tygrysa. Właściwie jest to mężczyzna, z którym musi spędzić noc, by jej siostra obudziła się ze śpiączki...

Ku finałowi Uwielbiam fantastykę, jednak zauważyłam, że coraz rzadziej sięgam po typowe powieści fantasy, w których świat całkowicie różny się od naszego, a ogranicza go jedynie wyobraźnia twórcy. Mimo to wciąż ciągnie mnie do tego typu literatury, wciąż chcę ją poznawać. Szczególnie mowa tu o cyklach, które zaczęłam już dawno, a one wciąż się ukazują.  Recenzję nowej powieści Petera V. Bretta nie bez powodu zatytułowałam ku finałowi. Czytając ją czuć już, że autor zbliża się ku zakończeniu swojej opowieści i ku ostatecznemu starciu. Tron z czaszek to już czwarta część Demonicznego cyklu , z którym po raz pierwszy spotkałam się jeszcze w gimnazjum. Do dziś jest on jednym z moich ulubionych. Na przeczytanie tej księgi musiałam czekać naprawdę długo. Pierwszym powodem było to, że prawie zaraz po premierze poznałam trzecią część serii, a także to że z biblioteki, z której ją pożyczałam ktoś cały czas zajmował właśnie tę część. Jednak w maju udało mi się ją dostać w swoje...

Usłyszeć zmarłych Przez niektórych uważana za wariatkę, niewielu chce uwierzyć, w to co robi, niewielu jest jej wdzięcznych, większość woli to wypierać, jednak ona mimo to wciąż ma pracę, jakoś musi zarabiać. Harper słyszy, czy czuje zmarłych. Potrafi znaleźć ciało będąc w pobliżu miejsca, w jakim zostało zakopane, ukryte, pozostawione. Tak właśnie zarabia na życie, szukając zaginionych, najczęściej po latach, przy okazji wciąż poszukując swojej dawno zaginionej siostry. Sarne wydawałoby się spokojną miejscowością, wszyscy się znają, niewiele można mieć między sobą tajemnic. Jednak miastem wstrząsa wieść o podwójnym morderstwie, syn Sybil, wpływowej mieszkanki, a także dziewczyna z biednej rodziny - Teeni, kiedyś para, a teraz oboje leżą w lesie, co się stało? Czy to on ją zamordował, ktoś inny?

Poezja słów i emocji Czasem na swojej drodze spotykamy człowieka, który wydaję się naszym uzupełnieniem, bratnią duszą, miłością życia, kimś, kto potrafi skleić połamane serce, kto wyleczy łkającą duszę, kto pomoże w poradzeniu sobie z trudnościami, kto rozumie nas bez słów, podziela pasję, po prostu rozumie. Połączyła ich miłość do Szekspira. On stracił matkę, ojca, jego brat siedzi w więzieniu, jego pasją jest muzyka, a w słowa piosenek przelewa odniesienia do twórczości dramaturga. Ona straciła siostrę, siostrę bliźniaczkę, matka wyrzuciła ją z domu, a ona musiała zamieszkać z ojcem, którego w ogóle nie zna, który teraz ma nową rodzinę. Spotykają się na dworcu, wpadają w sobie w oko. Później następuję ponowne spotkanie w barze, zbliżają się do siebie. Wtedy jednak wszystko się wali. Bo okazuje się, że oto on jest jej nauczycielem, a ona jego uczennicą. Po skończeniu mojej drugiej powieści Brittainy C. Cherry byłam wstrząśnięta. Jak można tak doskonale oddać emocje? Jak ...

Przenośnia w tytule Wstęp powieści Pora przypływu , kolejnym kryminalne w dorobku Agaty Christie, jest zaczerpnięty z dramatu Szekspira Juliusz Cezar . To tam właśnie mowa o przypływie i odpływie w działaniach i zachowaniu ludzkim. Tytuł i dramat mają wspólny element, jednak dopiero w powieści widać jak autorka rozwinęła myśl wielkiego twórcy. Mamy bowiem małą miejscowość pod Londynem, żyje w niej milioner, który od dawna wspierał finansowo swoją rodzinę. Kiedy umiera niby wszystko powinno trafić do nich, ale... Starszy pan znalazł sobie młodziutką żonę. Teraz cały majątek trafił do niej. Jedna z opowieści mówi o tym, że była już raz wdową... Do Rosaleen trafia mężczyzna, który oznajmia, że mężczyzna żyje. Czyżby majątek miał trafić znów do rodziny Cloadów? Jak doskonale wiecie Agata Christie jest bezapelacyjnie moją ulubioną autorką kryminałów. Już jakiś czas nie miałam okazji czytać jej powieści, więc na przełomie ostatnich miesięcy przeczytałam aż dwa. Pora przypływu j...

Stara magia odżyła Od kiedy tylko po raz pierwszy usłyszałam o równoległych wszechświatach, moją głowę zaczęły zaprzątać myśli i wizje, a co by było gdyby... Jest tak wiele możliwości, każde nasze działanie może przecież doprowadzić do wytworzenia nowej linii czasowej. To niewyobrażalne! Podobnie można podejść do wydarzeń historycznych. Zastanówmy się, co by się stało, gdyby chrzest Polski nie miał miejsca. Macie już pewnie tysiące wizji, zaraz przybliżę Wam tę, którą wymyśliła Katarzyna Berenika Miszczuk... Pani Miszczuk jest jedną z tych autorek, na której powieści czekam i czytam je z ciekawością. Polskich autorów nie znam zbyt wielu, ale od kiedy zapoznałam się z cyklem o diablicy, wiem, że nowe książki tej autorki poznać muszę. Niedawno miałam okazję zapoznać się z jej pierwszym kryminałem, a teraz przypatrzę się bliżej powieści  Szeptucha . W której autorka całkowicie zmienia naszą historię, co z tego wyniknie? Gosia właśnie skończyła medycynę, jedzie na roczną p...

Dawno, dawno temu... A może nie tak dawno, a może nawet to dopiero się zdarzy... Za siedmioma gwiazdami, za siedmioma kraterami... Możliwe, że właśnie tak zaczynał swoje myślenie o Bajkach robotów Stanisław Lem. Może chciał stworzyć opowieści dla dzieci naukowców, astronomów, fizyków... Może chciał po prostu zabawić się konwencją... Może chciał pokazać, że bajki nie muszą mówić o czasach, które minęły... Tego nie można być pewnym. Wiem natomiast, że Bajki robotów to jednocześnie najbardziej baśniowa i nowoczesna pozycja, jaką ostatnio poznałam.Historie przedstawione w 11 opowiadaniach są jednocześnie estetycznie podobne do czytanych mi w dzieciństwie bajek, jednak są również zdecydowanie inne. Wszechobecna technologia, roboty, pojęcia naukowe, to całkowicie zmienia odbiór opowieści i ich zrozumienie.

Ostateczna rozgrywka! Zbliża się ochłodzenie... Zbliża się zima! I nie, nie jest to okrzyk rodowy Starków, a właściwie jest, ale nie o tym chciałam dziś pisać. Dziś chciałam napisać o thrillerze, polskiego autora, który ostatnio mnie zachwycił, pochłonął i sprawił, że kilka dobrych godzin w pociągu minęło mi dwa razy szybciej! Widzicie doskonale w tytule posta, że chodzi mi o Trawers Remigiusza Mroza. Autor doskonale znany, a mimo to ja wciąż poznaje jego powieści. Choć najpierw zabrałam się za jego jedyną powieść fantasy, która wciąż czeka na dokończenie (adnotacja: już skończona) , to trylogię o Komisarzu Forście skończyłam pierwszą. Czego dowodem jest ten post, który jak sądzę ukaże się sporo po jego napisaniu (naprawdę doskonale przewiduję) .

Witajcie w ostatni dzień roku, choć w natłoku sprzątania, robienia sałatek i innych przekąsek na sylwestra przychodzę do Was z podsumowaniem, niech tradycji tego roku stanie się zadość. Nie wierzę, że tak szybko minął ten rok... Studniówka, matura, najdłuższe wakacje, studia w Warszawie, a teraz już sylwester... Blog wciąż był ważny, ale niekiedy przez natłok innych obowiązków odchodził na dalszy plan. Chciałabym jednak wciąż poświęcać Wam czas, pisać, czytać i oglądać wraz z Wami, to moje noworoczne postanowienie, jedno z wielu... Ale do tego wrócimy w podsumowaniu roku, czas na to, co działo się w grudniu!

Piękne wydanie! Nie oszukujmy się, chyba każdy z nas je uwielbia. Patrz na książki w księgarniach, pierwsze co rzuca się w oczy to cudowna okładka, potem dopiero czytamy opis. Na mnie tak samo podziałały Magiczne istoty . Simon Holland doskonale wiedział jak zadziałać na zmysł wzorku i zachęcić nie tylko młodego odbiorce. Magiczne istoty to przewodnik po mitycznych istotach, które spotykamy w powieściach fantasy, filmach o tej tematyce, a także mitologii, czy legendach. To także jedna z najładniej wydanych książek, jakie trzymałam w tym roku w ręce. Duży format, przepiękne ilustracje i tematyka, którą uwielbiam.

Magia Świąt W tym roku jako że pierwszy raz nie przebywałam w okresie przedświątecznym w domu(wróciłam dopiero w czwartek wieczorem) próbowałam wprowadzić się w klimat świąt nie sprzątaniem i słuchaniem świątecznych piosenek(choć to też miało miejsce), ale również czytaniem świątecznych opowiadań. Udało mi się przeczytać aż dwa zbiorki, które czekały na to co najmniej rok. Dziś jednak w ten wigilijny wieczór chciałabym Wam przedstawić przeczytany już kilka dni temu zbiorek, który zawiera aż 12 świątecznych opowiadań. Podaruj mi miłość to pozycja składająca się z opowiadań znanych i mniej znanych pisarzy, które zebrała Stephanie Perkins. Nie ukrywam, że trudno tutaj ocenić jednoznacznie poziom całej książki, zdarzyło się kilka opowiadań, które mnie oczarowały, inne rozczarowały, jednak wszystkie były o świętach, więc niesamowicie wprowadzały w klimat.

Cześć, tak jak obiecałam wyniki konkursu z okazji Mikołajek rozwiązuje przed świętami :) Jestem bardzo pozytywnie zaskoczona odzewem na konkurs, 37 osób! WOW :D Właśnie dlatego rozlosowałam dwie nagrody :) A poniżej wyniki...

Skryty morderca Lekarz, szczególnie chirurg, kojarzy nam się z osobą odpowiedzialną, kompetentną, na której możemy polegać w najcięższych dla nas sytuacjach, na której zawsze możemy polegać. Osoba znająca się na naszym zdrowiu, ślubująca pomoc w każdej sytuacji. Tess Gerritsen przestawia inne wyobrażenie chirurga. Rozpoczynająca serię Rizzoli&Isles powieść Chirurg mówi o mordercy, który z chirurgiczną precyzją wycina kobiece narządy. Na swoje zdobycze wybiera ofiary gwałtów, torturuje je i zabija. Policja, w tym detektyw Rizzoli, nie ma pojęcia jaki jest jego schemat... Znają jednak następną ofiarę, doktor Catherine Cordell, na której punkcie sprawca ma obsesję.

Szlakiem dawnego wędrowca Jak pewnie zauważyliście na blogu nie pojawia się za wiele recenzji książek podróżniczych, nie czytam ich za wiele, ale niekiedy lubię wraz z ich autorem odkrywać nowe, nieznane mi rejony. Tym razem wraz z Przemysławem Osuchowskim i całą ekipą rajdu udałam się z polskiej Wenecji(i nie tylko) do Pekinu... Może zanim przejdę do moich przemyśleń związanych z pozycją, przybliżę Wam postać autora. Przemysław Osuchowski, zwany również Obieżyświatem, były reportażysta, laureat Polskiego Pulitzera, twórca programów telewizyjnych. Obecnie człowiek wciąż zafascynowany podróżowaniem, prowadzący pierwszą edycję rajdu Wenecja - Pekin.

Cześć, dziś o północy kończy się jeden konkurs, ale jako że zaraz święta, chcę być dla Was świątecznym elfem i Was czymś obdarować ;) Sami wybierzecie czym :) Zapraszam!

Walizka i jej dziwna zawartość Do napisania tego posta zbierałam się od pierwszej niedzieli grudnia, wciąż jednak coś mi wypadało. Ogółem grudzień na blogu to miesiąc, w którym pojawia się wiele recenzji związanych ze światem Harry'ego Pottera. Najpierw na Mikołajki przestawiłam Wam ilustrowane wydanie drugiego tomu, a teraz czas na pierwszy z nowych filmów, opowiadający o czarodzieju, Newt Skamanderze. Na film czekałam, jednak nie było to oczekiwanie w stylu ciągłego wyszukiwania informacji, czy śledzenia wszelkich nowinek, po prostu byłam i wciąż jestem ciekawa jak mogą pokazać tę historię. Film zobaczyłam trochę po premierze i mieszane opinie nie powiedziały mi tak naprawdę, czego mam oczekiwać. Ogółem poszłam na film z pozytywnymi myślami, nieszczególnie oczekując tego samego, co znałam.

Witajcie, dziś przedstawiam Wam ostatni na ten rok stosik :) Książek nie trafiło do mnie oszałamiająco wiele, jednak ich lektury nie mogę się już doczekać. :) Kilka kupiłam sama, kilka dostałam do recenzji, kilka to wymiana, a część prezent, ale więcej poniżej. Zapraszam!

Bez problemów się nie obejdzie... Abbi Glines po raz kolejny zaskoczyła mnie pozytywnie! Jeśli pamiętacie to w ostatniej recenzji trochę narzekałam, na bohaterów, na schematyczność... Nie wiem, czy teraz trafiłam na lepszy okres, ale kontynuacja historii Reese i Mase'a zdecydowanie bardziej przypadła mi do gustu. Już zawsze razem doskonale mnie rozluźniło i sprawiło, że chcę więcej... Reese odlazła ojca, jednak demony przeszłości wciąż są gdzieś obok i nie pozwalają jej na pełnię szczęścia. Związek z Masem uznaję za jedną z najlepszych rzeczy, jaka jej się przytrafiła, jednak chcę odnaleźć siebie i robić coś, by się rozwijać. W nowej pracy spotyka przystojnego i tajemniczego chłopaka, który chcę spędzać z nią coraz więcej czasu, a ona nie mówi o tym chłopakowi. Obok Mase'a zaś wciąż kręci się zadurzona w nim niby-kuzynka, czego on nie dostrzega. Czy ich związek przetrwa te próby?

Dziś przychodzę do Was z postem, do którego napisania zbierałam się już od obejrzenia drugiej części filmu Twardowsky, z serii wspomnianej w tytule, jednak jak zwykle nie wypaliło to od razu, a dopiero po premierze jeszcze dwóch krótkometrażowych filmów. Ważne jest jednak, że to się wreszcie stało, prawda? Ale zacznijmy od początku. Legendy Polskie to cykl filmów krótkometrażowych luźno nawiązujący do polskich legend i wierzeń, łączący to wszystko ze współczesną(a nawet bardziej rozbudowaną) technologią, z tym, co spotykamy teraz, a nawet czymś, co wykracza poza realizm. Za wykonaniem serii stoją Tomasz Bagiński, Allegro i Platine Image. Obecnie filmów pojawiło się 5, w tym najnowszy miał premierę wczoraj, 9 grudnia. Poniżej szerzej opowiem o filmach i napiszę, o czym opowiadają.