Magia Książek

Krótka forma Autorkę Yoko Ogawę poznałam dzięki cudownej powieści "Ukochane równanie profesora". Była to niesamowita książka, dzięki której wiedziałam, że moja przygoda z twórczością autorki tak skończyć się nie może. Właśnie dlatego sięgnęłam po "Grobową ciszę, żałobny zgiełk", czyli zbiór opowiadań, jakże jednak różny od tego, czego mogłabym się spodziewać.  Na wstępie zaznaczę, że nie będę opisywała fabuły opowiadań, są one niezwykle krótkie i nie warto zdradzać nic więcej poza ich ogólnym klimatem. Wszystkie historie mają w sobie wiele mroku, niekiedy pojawia się już od pierwszych stron, niekiedy jest lekko ukryty. Czuć także pewną dozę magii, jakiegoś mistycyzmu, a także ludzkiej brutalności i pierwotnych rządz. A mnie takie rzeczy zwykle mocno przerażają, natura ludzka jest po prostu straszna. To całkiem inna książka niż poprzednia pisarki, co pokazuje jak różnorodny repertuar potrafi przedstawić. Samych opowieści jest kilkanaście, ale warto zaznaczyć, że szyb...

W Polsce coraz więcej znaleźć można literatury japońskiej, coraz więcej książek pojawia się także w formie audiobooków. "Demon z samotnej wyspy" Edogawy Ranpo to jedna z pozycji, które podsunął mi Storytel. Nie żałuję, że się zapoznałam.  Powieść zaczyna się w punkcie, w którym inne zwykle przez pewien czas nas wprowadzają. Nasz główny bohater stracił ukochaną, zginęła w niecodziennych okolicznościach, nikt nie wie, kto mógł to zrobić. Mężczyzna próbuję za wszelką cenę odnaleźć sprawcę, w czym pomóc mu ma kolega detektyw. Sprawa szybko rozwija się w niepokojącą zagadkę, której dna można doszukiwać się wiele lat wstecz.  Twórczość Edogawy była mi nieznana, właściwie dopiero dzięki tej powieści zapoznałam się z nią po raz pierwszy. Pod koniec powieści znajduje się jednak wiele wyjaśniające posłowie tłumacza, w których wyjaśnia on życiorys autora, który można powiedzieć, że był prowodyrem gatunku kryminału w Japonii, a także inne ciekawostki, które pomogły mi lepiej zrozumieć po...

Zamknąć wspomnienia Fotografie służą do utrwalania chwil z naszego życia. Zwykle mają nam pomagać w zapamiętaniu tego, co ulotne. Fotografujemy momenty, które są dla nas ważne, są zabawne lub po prostu wydają nam się piękne. Ale czy da się całe życie zamknąć w fotografii?  "Fotograf utraconych wspomnień" Sanoka Hiiragi to powieść, którą przeczytać chciałam już dawno, ale jakoś zawsze trafiało się coś innego, kiedy jednak zobaczyłam audiobook, a akurat miałam dość długą podróż, postanowiłam się zapoznać. Nie spodziewałam się, że historia będzie aż tak intrygującą i skończę książkę tego samego dnia.  Umierasz i nagle spotykasz człowieka, który tłumaczy Ci jak wykonać swój kalejdoskop wspomnień, ułożyć tyle zdjęć, ile przeżyło się lat życia. Każdy człowiek jest inny, każda historia jest inna, właśnie dlatego dowiemy się tutaj o trójce zmarłych i ich życiu.  "Fotograf utraconych wspomnień" zachwycił mnie pomysłem. Autorka stworzyła naprawdę oryginalną opowieść, a przyna...

"Kontratak" jest książką, którą kiedyś miałam w planach przeczytać, ale jakoś spadała na mojej liście i tak sobie czekała. Wypożyczyłam ją jednak w bibliotece jakiś czas temu, kiedy poszłam po całkiem inną książkę, ale jej nie było. Tak też właśnie sobie przypomniałam, że od tej autorki mam autograf na jej innej powieści "Almond". Tak więc skrótowo, przeczytałam.  Powieść "Kontratak" to opowieść o dorosłych ludziach, którzy dopiero próbują się odnaleźć w życiu. Główna bohaterka pracuje już jakiś czas jako stażystka, pracuje także dorywczo u pewnego profesora. Słysząc kłótnię profesora, spotyka faceta, który okazuje się wywrócić jej życie do góry nogami.  Książka na pewno nie jest genialna, to opowieść o zwykłych ludziach, ale próbujących coś zmienić w swojej zwyczajnej egzystencji. Czy to wybranie zajęć gry na ukulele, czy to zmiana pracy, a także wspólna pikieta. W powieści nie dzieje się wiele, nie jest to taka typowa powieść, którą można porównać do czę...

Książki relaksujące, tak nazwałabym powieści, których pojawia się coraz więcej, a ich twórcy pochodzą z Japonii lub z Korei Południowej. Czytałam ich już sporo, opowiadają o normalnych ludziach, właściwie takich jak my.  Nie inaczej jest z powieścią "Idealny czas na smuteczek" Namae Aoyamy. Książkę na pewno można dopasować do tak zwanych "komfort books", sam tytuł, nawet bez zapoznawania się z opisem już na to podsuwa. Powieść opowiada o młodej dziewczynie, która z mniejszej miejscowości marzy, by przenieść się do Tokio. Za namową matki zamieszkuje i starszej kobiety, która ma być jej wsparciem tam.  Przyznam się, że główna bohaterka prawie cały czas mnie irytowała, niby o opowieść o zwykłych ludziach, ale gdybym miała ją jako znajomą nie wiem, czy bym chciała utrzymywać kontakt. Była niemiła dla swojej matki, a także dla staruszki, u której mieszkała. A do tego w wieku zaledwie dwudziestu lat szukała miłości na całe życie, nie mogąc nawet na chwilę zastanowić się, ...

Przed targami udało mi się przeczytać jeszcze jedną z dostępnych książek, które wyszły spod pióra koreańskich autorów.  "Uzdrawiająca moc ceramiki" to jedna z powieści, do których podeszłam bez oczekiwań, co zdecydowanie wyszło mi na dobre. Autorka Yeon Somin stworzyła powieść, która niesie ukojenie i uzdrowienie dla czytelnika.  Główna bohaterka porzuciła swoją pracę, dotychczasowe życie i przeniosła się do całkiem nowego miejsca. Jej stan psychiczny nie był najlepszy, dziewczyna nie wychodziła z domu, ale któregoś dnia postanowiła wyjść i napić się kawy w kawiarni. Przez pomyłkę weszła jednak do studia ceramiki i tam została. Praca w glinie stała się dla niej lekarstwem, którego nawet się nie spodziewała.  "Uzdrawiająca moc ceramiki" to jedna z tych książek, które nie rzucają się na Ciebie, nie są krzykliwe, właściwie można by łatwo je pominąć. Jednak jest to jedna z najbardziej przyjemnych książek koreańskich z jakimi się zapoznałam. Powieść jest lekka, a tak nap...

Drugie szanse Nauczycielka na emeryturze zgubiła na stacji metra portfel, znalazca znalazł go i postanowił się z nią skontaktować. Niezwykle wdzięczna kobieta dojeżdża do wyznaczonego punktu, gdzie portmonetkę przekazuje jej wyróżniający się bezdomny. Widać, że mężczyzna wdał się niedawno w bójkę, by bronić znaleziska. Kobieta chce zapłacić znalazcy, jednak ten odmawia. Emerytka zaprasza go więc, by codziennie zjadał w jej sklepie posiłek, brał jeden z zestawów obiadowych, poucza cały personel, by się na to zgadzali. Okazuje się, że bezdomny skrywa sekret, który pojawienia się w sklepie odkrywają nawet za zasnutą przez jego umysł mgłą wspomnień.  Po mrocznych "Fiołkach" udało mi się zapoznać z kolejną pozycją na targi książki, jaką jest "Nietuzinkowy sklep całodobowy". Autorem jest Kim Hoyeon, a książka osiągnęła niesamowity sukces w Korei Południowej, a później w wielu krajach, w których była wydana. Nie dziwię się. Jest lekka, akcja jest interesująca, poza główną ...

Trauma z dzieciństwa potrafi pozostać z nami przez długie lata. Główna bohaterka została zraniona w dzieciństwie. Nie mając ojca była wyrzutkiem wśród dzieci w swojej wiosce, jednak miała przyjaciółkę. Jeden pocałunek sprawił jednak, że dziewczyna została odtrącona. Wyjechała z wioski, ale rana pozostała, długo nie mogła znaleźć miłości. Opisałam powyżej fragment książki "Fiołki" stworzonej przez Shin Kyungsook. Jest to opowieść o zagubieniu, odnajdywaniu siebie, stracie i niepewności. Powieść miałam już w swoich rękach od na pewno dwóch lat, wtedy autorka podpisała mi ją na targach książki, jednak dopiero na kolejne spotkanie z nią, zapoznałam się z jej debiutem. Książka jest niezwykła, bo od razu powiem, że nie spodobała mi się. Nie rozumiałam bohaterki, jej wyborów, ale jednocześnie jej historia mnie fascynuje. Nie można nie pochwalić autorki za oryginalność, mimo że to debiut, a historia z pozoru jest prosta, ma w sobie wiele głębi. Jest dziwna, nie trafi na listę moich u...

Senne mary Bora Chung była autorką, której opowiadania dostałam jakichś czas temu w prezencie. Byłam nimi zachwycona, "Przeklęty królik" bardzo przypadł mi do gustu, był oryginalny, więc z ciekawością chciałam zapoznać się z kolejnymi książkami autorki. "Sny umarłych" były więc kolejną pozycją na mojej liście do zapoznania się przed targami książki. Nie będę jednak ukrywać, że książka nie należy do lekkich. Klimat tej powieści się ciągnie, jest mroczny, nieprzyjemny, pełen cieni. Powieść ma w sobie wiele magii, wydaje się jakby zdarzenia, w których uczestniczą bohaterowie były marą senną, a nawet koszmarem.  Taegyeong zostaje poinformowany o pogrzebie znajomego ze szkoły. Postanawia iść go pożegnać, tego dnia omijając kontakty z resztą dawnych znajomych postanawia ukryć się w łazience, gdzie duch zmarłego kolegi prosi go o przysługę. Ma dowiedzieć się, kto zabił mężczyznę. Bohater nie do końca chce wykonać zadanie, nie chce, by śmierć przyczepiała się do niego, unik...

Z pogranicza magii i rzeczywistości Była raz sobie dziewczynka, żyła sobie szczęśliwie z rodzicami, aż pewnego dnia podsłuchała jak mama z tatą rozmawiają o tym, że otrzymała dwa dary. W świecie, którym żyła dziewczynka każdy mógł mieć tylko jeden, więc martwiła się przeogromnie. Niestety z tego powodu zniknęli jej rodzice. Dziewczynka została sama. Przez wieki próbowała odnaleźć rodziców aż wylądowała w odległym świecie, gdzie otworzyła niezwykłą pralnię.  Pralnia. Miejsce które kojarzy się z czystością, zmywaniem zabrudzeniem, oczyszczeniem. Ten metaforyczny aspekt wykorzystała w swojej powieści "Pralnia Serc Marigold" Jungeon Yun. Jest to pierwsza z powieści, które nadrabiam do targów książki w maju. Przyznam się, że autorzy koreańscy mają swój styl, wciąż nie wiem, czy jestem jego fanką.  Pralnia wydaje mi się powieścią z półki realizmu magicznego. Sama główna bohaterka jest czarodziejką, ale nie w takim zwykłym tego słowa znaczeniu, nie czaruje, a ma dar pomocy ludziom i...