Magia Książek

Czas się zmienić Właśnie zaczęłam ferie, mam miesiąc wolnego i swój wolny czas rozpoczęłam od czytania najnowszej książki Abbi Glines Pozwól się kochać . Potrzebowałam odprężenia, lekkiej lektury, a trzeci tom cyklu The Field Party okazał się ku temu idealny!  Uwielbiam lekkość pióra Glines, nie wymagam od niej wiele, chcę po prostu odprężającej historii, które pochłonę w jeden dzień. Opowieść o Bradym i Riley właśnie taka była. On jest idealnym chłopakiem, kapitanem drużyny, jednak nigdy jeszcze się nie zakochał, ona zaś dawno temu została skrzywdzona, wyszydzona przez miasto. Riley wyjechała i po ponad roku wróciła, teraz próbuje zacząć życie na nowo wraz z córeczką, jednak w mieście, w którym nikt jej nie wierzy.  Nie wiem, czy jest książka Glines, która mi się do tej pory nie spodobała. Sądzę, że nie. Nie ukrywajmy wszystkie oparte są na tym samym schemacie, jednak mimo to czytając je z przerwami nie odczuwam tego, a nawet mam coraz większą ochotę na kolejną....

Pobiegnijmy do gwiazd… Ada po odejściu babci się załamała, tylko ona ją kochała, reszta rodziny porzuciła ją, kiedy najbardziej ich potrzebowała. Nie rozumieli, że cukrzyca to choroba jak każda inna, że dziewczyna będzie musiała borykać się z nią całe życie, nie okazali jej żadnego zrozumienia. Po cukrzycy przyszła depresja, a potem pragnienie śmierci. Jednak ostatni list babci utwierdził ją w przekonaniu, że musi jeszcze trochę wytrzymać, tyle musiała jej obiecać… Kiedy Dominika Smoleń napisała na pewnej grupie, że szuka kogoś, kto zapozna się z jej książką, od razu byłam zainteresowana. Szybko zaczęłam czytać i jeszcze przed oficjalnymi informacjami o wydaniu wiedziałam, że to jedna z tych książek, które warto polecać i które warto poznać. Sama nie miałam do tej pory wielkiej wiedzy o cukrzycy, szczególnie o takiej, która dotyka młodych ludzi, nie wiedziałam, jak bardzo muszą uważać oraz czego sobie odmawiać. Ta książka otwiera oczy! Główna bohaterka wiele prze...

Loteria, miłość i zoo Na powieści Kasie West zawsze wyczekuję z niecierpliwością. Jej styl jest lekki, przyjemny i sprawia, że się uśmiecham. Jej bohaterowie są zwyczajni, bez przesady podkoloryzowani, a ich problemy nie wydają się tak odległe i przytłaczające, a często nawet z lekka zabawne. Czy jej kolejna powieść - Szczęście w miłości , również się taka okaże?  Maddie ma obecnie jeden cel. Skończyć liceum z jak najlepszym wynikiem, dostać stypendium, by móc wybrać jedną z najlepszych uczelni w kraju i na niej studiować weterynarię. Nie w głowie jej chłopaki, imprezy, a wolny czas spędza na nauce ze swoimi dwoma przyjaciółkami zajadając się słodyczami. Dziewczyna pracuje dorywczo w zoo, w którym często spotyka i pracuje z Sethem, poza nim nigdy się nie widują. W dzień jej 18 urodzin, dziewczyna wystawiona przez koleżanki, wydaje swoje ostatnie oszczędności i kupuje los na loterię. I wiecie co, wygrywa!  Wydawać, by się mogło że to spełnienie marzeń Maddie. Pomoż...

Pomóc sobie nawzajem Od pierwszej zapowiedzi tej książki wiedziałam, że muszę ją poznać. Po prostu czasem tak mam, wtedy od razu wiem, że książka mi się spodoba. Z "Przekroczyć granice" miałam właśnie takie uczucie, wiedziałam, że obok tej książki nie mogę przejść obojętnie. Tytuł powieści jest również tytułem serii Katie McGarry, więc po skończeniu tej mogę czuć się spokojna, że to jeszcze nie koniec, że co najmniej trzy książki autorki będę mogła jeszcze poznać. Echo kiedyś była popularna, miała idealnego chłopaka, grupkę przyjaciółek, była cudowną artystką, czirliderką, inni jej zazdrościli... A ona sama była szczęśliwa. Wszystko zmienił wypadek, który pozostawił na jej rękach blizny i wielką dziurę w jej pamięci. Teraz nieodłącznymi jej atrybutami są bluzki z długim rękawek, nierzadko rękawiczki, niechęć do mówienia prawdy, a także wizyty u szkolnego psychologa. Noah, choć teraz postrzegany jako ćpun i podrywacz, kiedyś był prawie idealnym chłopakiem z dobrego ...

Nie zważając na przeciwności Życie nie jest pasmem jedynie szczęśliwych wydarzeń. Chwile radości, które chcemy by zawsze były z nami, które chcemy ukrywać w zakamarkach pamięci, zawsze zachować w pamięci,są przeplatane przez momenty trudne, stawiające nas przed wyzwaniem. Są to próby, które nas wzmacniają, które jeśli się nie poddamy, sprawiają się, że stajemy się silniejsi, wytrwalsi, że dorastamy. "Czasem trudno zapamiętać dobre chwile." Lucille nagle musiała dorosnąć. Jej ojciec zachorował psychicznie, matka wyjechała, nie mogąc sobie z tym poradzić.  Dziewczyna została sama z młodszą siostrą i sprawami, które dotąd wcale nie zaprzątały jej głowy. Wciąż nie jest pełnoletnia, więc nie chce zdradzać nikomu dorosłemu tego, w jakim jest położeniu. Zwierza się jedynie swojej najlepszej przyjaciółce, ona zaś swojemu bratu bliźniakowi, w którym zadurzona jest Lucille. Razem próbują udawać, że świat dziewczyny nie wali się w posadach...

Trauma. Wyparcie. Odrzucenie.  Mara Dyer nie pamiętała, co się stało, nie wiedziała, dlaczego teraz leży w szpitalu, nie wiedziała, że jej przyjaciele, z którymi spędziła noc w opuszczonym zakładzie psychiatrycznym nie żyją, nie miała pojęcia, jak doszło do tragedii. Jej mama psycholog na pełny etat, wiedziała, że jej mózg wyparł trudne zdarzenie, że dziewczyna nie mogła od razu tego przetrawić. Mara zaczęła mieć złe sny, przywidzenia, rodzice chcieli, by udała się na terapię, jednak ona się nie zgadzała, poprosiła jedynie, by się przenieśli, by zmienili otoczenie. To jednak nic nie daje, a problemy dziewczyny rosną mimo wszelkich prób udawania normalności, wizje przeszłości mącą jej umysł i napawają lękiem. Świat realny i nierzeczywisty zacierają pomiędzy sobą granice. Wymieniana wielokrotnie w powyższym opisie Mara Dyer to bohaterka powieści Michelle Hodkin "Mara Dyer. Tajemnica". Niedawno wydana powieść wzbudziła niemałe emocje w blogosferze, miałam nie małą ochotę n...

Staj ą c na kraw ę dzi mia ł a dwie drogi, popatrzy ł a za siebie, popatrzy ł a przed siebie... Zamkn ęł a oczy i skoczy ł a. Bo nie mog ł a ju ż d ł u ż ej znie ść swojego ż ycia, bo nie mog ł a wci ąż trwa ć w tym postoju, bo nie chcia ł a si ę cofa ć , bo zawsze wiedzia ł a, a teraz nie wie ju ż nic... Tak ryzykowną decyzję podjęła główna bohaterka powieści "Na krawędzi nigdy" J.A. Redmerski. Stanęła przed wyborem, co zrobić  i coś powiedziało jej, że to nie jest prawdziwe życie. Camryn przeszła wiele i straciła wiele, nie pozbierała się w pełni po żadnej ze strat. Udając, że wciąż jest taka sama spędza czas ze znajomymi, próbuje zapomnieć. Przyjaciółka zabiera ją do klubu, tam namawia ją do chwili zapomnienia. Właśnie ta noc jest motorem do działania, jej konsekwencje nie pozwalają wciąż trwać w bezruchu, wciąż pozostawać w tym samym miejscu. Cam wybiera pierwsze lepsze miejsce, jakie przyjdzie jej do głowy i ucieka. Wsiada do autobusu jadącego daleko, gdzieś...

Wnieść się do chmur Latanie od wieków było marzeniem ludzkości. Wzniesienie się ponad dostęp możliwości własnego organizmu, pokonanie wszelkich ograniczeń. Pokazanie sobie i innym, że to co niemożliwe, stało się możliwe, wykonalne. W naszych czasach mamy dostęp do tak rozwiniętej technologii, że dzięki różnym urządzeniom możemy wnieść się wysoko ponad horyzont. Ta książka jest właśnie o tym. O marzeniach. O pokonywaniu barier. A zwłaszcza o lataniu. No może jeszcze miłości... Odlotowej miłości! Lea odkąd pamięta zawsze mieszkała przy lotnisku, nie zawsze w tym samym miejscu, ale samoloty, a zwłaszcza ich dźwięk były jej zdecydowanie bliskie. W wieku czternastu lat mieszkała razem z matką w przyczepie na skaju miasta, postanowiła wtedy, że czas trochę zarobić i podjęła pracę jako pomoc oraz sekretarka na lotnisku pana Halla. Dzięki częstemu oglądaniu i przebywaniu blisko latających maszyn postanowiła odkładać pewną kwotę gotówki i uzbierać na lekcje latania. Tak też się stało...