Magia Książek

Poezja słów i emocji Czasem na swojej drodze spotykamy człowieka, który wydaję się naszym uzupełnieniem, bratnią duszą, miłością życia, kimś, kto potrafi skleić połamane serce, kto wyleczy łkającą duszę, kto pomoże w poradzeniu sobie z trudnościami, kto rozumie nas bez słów, podziela pasję, po prostu rozumie. Połączyła ich miłość do Szekspira. On stracił matkę, ojca, jego brat siedzi w więzieniu, jego pasją jest muzyka, a w słowa piosenek przelewa odniesienia do twórczości dramaturga. Ona straciła siostrę, siostrę bliźniaczkę, matka wyrzuciła ją z domu, a ona musiała zamieszkać z ojcem, którego w ogóle nie zna, który teraz ma nową rodzinę. Spotykają się na dworcu, wpadają w sobie w oko. Później następuję ponowne spotkanie w barze, zbliżają się do siebie. Wtedy jednak wszystko się wali. Bo okazuje się, że oto on jest jej nauczycielem, a ona jego uczennicą. Po skończeniu mojej drugiej powieści Brittainy C. Cherry byłam wstrząśnięta. Jak można tak doskonale oddać emocje? Jak ...

Różne oblicza sprawiedliwości Czym jest sprawiedliwość? Zastanawiałeś się nad tym kiedyś? Jako człowiek, czytelnik, czy widz jesteśmy często zmuszani do podejmowania decyzji. Patrzymy na pewne sytuacje i oceniamy, czasem nawet nie świadomie. Czy człowiek mordujący swoją rodzinę, nie powinien cierpień równie mocno? Czy nie można by całkowicie zlikwidować przestępczości? Czy sądy i policja są wystarczające do sprawowania władzy nad ludzkim życiem? A może powinien znaleźć się ktoś inny? Właśnie takie dylematy pojawiały się w głowie Lighta Yagami, zdolnego licealisty, który znalazł leżący na ziemi Death Note. Początkowo notatnik, dzięki któremu można zabijać każdego człowieka znając jedynie jego dane i wygląd, wydał mu się żartem, jednak kiedy już go wypróbował postanowił zostać bogiem nowego świata. Zaczął likwidować przestępców codziennie, czym zwrócił uwagę policji, której zawały przestępców na całym świecie zdawały się czymś podejrzanym. Chłopak zyskał sławę, stał się Kirą, dla ...

Poproście o nią Mikołaja! Mimo iż książkę tę przeczytałam już w zeszłym miesiącu, to z recenzją czekałam właśnie na TEN dzień... No bo dziś są Mikołajki! Jak dla mnie to dzień, w którym jako dziecko już od rana chodziłam z uśmiechem na ustach wyczekując niespodzianek, który przygotowała dla mnie rodzina. No bo kto nie kocha dostawać prezentów? Seria książek o Harrym Potterze również kojarzy mi się z dzieciństwem, a już szczególnie to wyjątkowe wydanie zawierająca tak cudowne ilustracje. Na początku tego roku miałam okazję zapoznać się z pierwszym tomem, przed świętami zaś sięgnęłam po Harry'ego Pottera i Komnatę Tajemnic . J.K.Rowling po raz kolejny opowiedziała w  niej historie niezwykłego chłopca, o którym pewnie każdy słyszał i to nie tylko wśród czarodziei. Tym razem bohaterowie muszą poradzić sobie nie tylko z trudnymi przedmiotami, jakie spotykają ich na zajęciach w Hogwarcie, ale także z bestią czającą się gdzieś w zamku. Przerażająca Komnata Tajemnic została otwarta, ...

Takie pieśni mi śpiewaj Genialność Amy Harmon, cudowność jej stylu, oryginalność pomysłu, niesamowitość bohaterów przestawiałam już na przykładzie Prawa Mojżesza . Tym razem zaśpiewam wraz z kolejnym bohaterem jego pieśń, Pieśń Dawida . Chcecie posłuchać? Dawida poznaliśmy już w poprzedniej książce autorki. Chłopak z problemami, obwiniający się o śmierć siostry, wielokrotnie próbujący popełnić samobójstwo. W zakładzie psychiatrycznym zaprzyjaźnił się z Mojżeszem, razem wiele podróżowali i sprzedawali obrazy, ponadto Dawid miał możliwość ciągłej walki, brania udziału w pojedynkach, co uwielbiał. Teraz, kiedy Mojżesz założył rodzinę i Dawid osiadł w jednym miejscu. Założył klub, walczył w walkach MMA, wciąż zmieniał partnerki i wciąż nie uporał się z demonami przeszłości. Zmianą w jego życiu staje się nowa tancerka, niewidoma tancerka, która całkowicie kocha, to co robi. Wraz ze swoim niecodziennym bratem szybką podbijają serce Dawida, który wciąż chce nieść komuś pomoc. Sielan...

Byliśmy sobie pisani Na początku tej recenzji chciałam Was przeprosić, ale do ukazania się tego tomu nie zdążyłam opublikować trzech wcześniejszych recenzji. Cała seria Rosemery Beach , do tego tomu, jest oczywiście za mną, jednak poprzez nadmiar innych recenzji, które musiałam opublikować nie udało mi się tego nadrobić. Mam nadzieję, że mi to wybaczycie i poznacie nowość maja, dziewiąty tom cyklu Abbi Glines. Poznacie i tak jak ja się zakochacie.  Uważam bowiem, że Byłaś moja to najlepszy z dotychczasowych tomów. Wciąż jeszcze roznoszą mnie emocje po jego lekturze, całkowicie przepadłam. Opowieść Trippa i Bethy, których już dość dobrze poznaliśmy, dzięki temu, że dotąd byli bohaterami drugoplanowymi lub pobocznymi książek z serii Rosemery Beach . Tym razem jednak odgrywają pierwsze skrzypce i robią to doskonale!

Dwie dusze W mojej głowie tytuł powieści brzmiał bardzo poetycko. Sztuka i dusza, tak na początku go przetłumaczyłam. Później dowiedziałam się też, że oznacza projekt łączący muzykę i sztukę właśnie. Od początku więc książka miała dla mnie duszę. Duszę, którą odkrywałam z każdą stroną, duszę, którą mnie pochłonęła. "Może nie chodziło o sklejanie złamanych serc.  Może chodziło o kochanie pokruszonych kawałków takimi, jakie one były." "Art&Soul" to piękna historia. Bolesna, pełna emocji, bajkowa, niezwykła. Czytałam ją nie mogąc spać, musiałam ją dokończyć. Gdy o niej myślę mam wiele skojarzeń. Mimo tego, że porusza ciężkie tematy, jest piękna, ma DUSZĘ. Brittainy C. Cherry w swoją historię wplotła tyle uczucia, tyle emocji, że ona wręcz pochłaniała czytelnika. Gdyby nie jej moc, opowieść o tej dwójce nie byłaby tak niezwykła, tak cudowna.

Świat Jane Austen Jest coś bajkowego w historiach trudnych miłości. Też tak sądzicie? Zaklęcie rzucone przez złą wiedźmę, walka z potworami, by zdobyć serce ukochanej, zamknięcie w wysokiej wieży, śmierć rozdzielająca ukochanych... Tragiczność i bajkowość idą ze sobą w parze. Jednak tej miłości na przeszkodzie nie stoją żadne mityczne potwory, prastare klątwy, więzienia, czy lochy. Tu przeszkodą są konwenanse, godność, poczucie wyższości, niechęć, a przede wszystkim ogromna duma i nie mniejsze uprzedzenie. Tak właśnie witam Was w świecie Jane Austen. Od 1 maja 2015 roku mojej ulubionej autorce. Tak, napisałam to oficjalnie, bezapelacyjnie i bez żadnych oporów względem innych wspaniałych pisarek. I tak, napisałam to po przeczytaniu zaledwie jednej książki. I nie, nie mam przez to żadnych wątpliwości. "Duma i uprzedzenie" to powieść genialna, czego dowodem mogą być zachwyty, które wylewają miliony kobiet nawet po tak wielu latach.

...czyli Percy po raz drugi oprowadza mnie po świecie bogów. Kolejny raz, dzięki wyobraźni Ricka Riordana oraz wspaniałomyślności Percy'ego Jacksona mogłam pozwiedzać świat, w którym greckie mity ożywają. Tym razem jednak nie towarzyszyłam greckich bogom, a podróżowałam, walczyłam i po prostu próbowałam przeżyć wraz z legendarnymi herosami. Oni to naprawdę mieli ciężkie życie... Dzisiejsze trudne sprawy mogłyby z nich czerpać garściami! Muszę Wam zdradzić, że o niektórych z herosów słyszałam po raz pierwszy, więc nasze wspólne przygody tym bardziej były niezwykłe. Ach, marzy się, by to jeszcze nie był koniec... Oczywiście, mimo tych wszystkich niebezpieczeństw, gróźb śmierci i potworów. Moja miłość do książek Riordana nie ma granic. Jest to taki pisarz, na którym wiem, że nigdy się nie zawiodę, a nawet mogę liczyć na to, że jego książki mnie zachwycą. I tym razem moja pewność była niezachwiana, bowiem drugi raz miałam przyjemność czytać mitologię według jednego z moich ulubio...

Premiera 13 kwietnia Wróg u bram Są takie dary, które więcej odbierają, niż dają. Są takie dary, za które trzeba zapłacić więcej niż sądziliśmy. Są takie dary, które całkowicie nas zmieniająca. Są takie dary, które przynależą się jedynie jednej osobie, nieważne jak bardzo byśmy ich pragnęli. Są takie dary, których nie chcemy, a i tak je dostajemy. Są takie dary, których nie możemy przyjąć, choć bardzo ich pragniemy... Zostanie królową nie odbyło się jak w znanych nam bajkach. Kelsea Glynn, prawowita władczyni Taerlingu, musiała wiele poświęcić i ukazać wiele siły, by nie poddać się Szkarłatnej Królowej i zaprzestać zsyłek ludności na jej tereny. Zmiana jednak nie odbyła się bez echa. Władczyni Mort nie przyjmuje odnowy i teraz granicom Taerlingowi zagrażają nieprzyjacielskie wojska. Kelsea musi szybko wymyślić, co zrobić, by jej słabiej uzbrojona armia odparła wrogie siły. Czy pomocne jej w tym będą nawiedzające ją wizje sprzed Przeprawy? Czy magiczna moc kamieni znów da o ...

Harry w nowej odsłonie Jestem molem książkowym. To stwierdzenie łączy się nie tylko z miłością do czytania, pochłanianiem masy książek, posiadaniem własnej ogromnej biblioteczki, ale także zamiłowaniem do pięknych wydań i cudownych okładek. Jeśli uwielbiam jakąś serię to chcę mieć nawet kilka jej wydań, by móc je oglądać przeglądać, nie ważne, że różnią się jedynie okładką... Rozumiecie to prawda? W przypadku nowego wydania pierwszej części Harry'ego Pottera to jednak nie tylko nowa okładka, ale całkowicie zmienione wnętrze za sprawą cudownych grafik Jima Kaya. Już na obwolucie możemy podziwiać jego kunszt i zachwycać się pięknym obrazkiem peronu. Pod nią skrywa się gruba okładka z przepiękną sową. Nie mogę wprost nadziwić się jak piękne jest to wydanie. Choć nawet piękne to za mało, by to wszystko ująć. Obrazki są dopasowane do sytuacji, przedstawiają je doskonale, często z humorem. Ważne jest również to, że bohaterowie są ukazani odrobinę inaczej niż w filmie, pokuszę się n...

Żar w popiele wciąż się tli, to wolność się śni. Niedopałek się żarzy, wiarą obdarzy. Ognisko już się pali, światło w oddali?  Czasem zdarza mi się czytać takie książki, których recenzje nie wiem jak rozpocząć, nie wiem jak zacząć, by oddać wszystkie wrażenia. Gdy najmocniej roznoszą mnie emocje szukam czegoś innego, by większym i dokładniejszym stopniu oddać klimat książki i jej charakter, a przez to swoje odczucia.  Tym razem do napisania czegoś poza recenzją zmusiła mnie książka Sabaa Tahir "Ember in the ashes". Nie spodziewałam się kompletnie, że historia, którą dzięki niej poznam, tak mocno na mnie wpłynie. Czytałam pozytywne recenzje, ale zawsze jest pewna obawa, że akurat mi ona się nie spodoba. Pierwsza część cyklu Imperium Ognia okazała się jednak pozycją kompletną. Czytając ją nie doobrażałam sobie niczego, nie myślałam o niczym poza nią, ja nią żyłam. Czytałam w autobusie, na przystanku w mrozie, bez rękawiczek, w domu, rano, a później w nocy...

Początki antyutopii Moja przygoda z nurtem tym rozpoczęła się dość lekko, bo od "Igrzysk Śmierci", które czytałam kilka lat temu, jeszcze jako gimnazjalistka. Wizja przepełniona akcją, walką i niebezpieczną wizją państw, które przejęło całkowitą kontrolę nad człowiekiem. Czytając powieść wydawała mi się ona niezwykle oryginalna, teraz jednak wiem, że jest ona jedynie jedną z wielu powieści tego typu, których tworzenie miało miejsce już dawno temu... Wróćmy do źródeł, tak też mogłabym nazwać tę recenzję. Najpierw bowiem cofnęłam się w czasie, do roku 1949, kiedy została wydana, jedna z dwóch powieści George'a Orwella, "Rok 1984", by później wraz z jego bohaterem przenieść się do dość odległej dla niego przyszłości, czyli do tytułowego roku 1984.

Co jest gorsze? Książka, którą dokładnie dziś skończyłam, pozostawiła mnie z milionem podobnych pytań. Co jest gorsze, co bym wybrała, czy to byłaby dobre rozwiązanie...? Wszystkie jednak skupiają się podjęciu decyzji, na wybraniu drogi przez bohaterów, czasem wyboistej, czasem tej na skróty... SAMOBÓJSTWO. Pozostawisz rodzinę? Utracisz przyjaciół? Zostawisz po sobie pustkę? UKRYWANIE CHOROBY. Odtrącisz rodzinę? Odsuniesz się od przyjaciół? Staniesz się pustką? UCZESTNICTWO W PROGRAMIE. Opuścisz rodzinę? Zapomnisz przyjaciół? Będziesz kimś innym?

Oczy koloru turkusu, które zawróciły w głowie pewnej studentce... (tak to o nich jest ta historia) Emely nie może uwierzyć, minął tydzień, a Elyas nie nęka jej, nie odwiedza, nie komentuje jej zachowania, nie rozmawia z nią, nie dzwoni, nie pisze, nie spotyka jej. Wszystko tak jak sobie wymarzyła. Tak jak chciała... Jednak skąd to dziwne uczucie, że tak wcale nie powinno być? Luca też przestał wysyłać jej maile, czyżby obaj w tym samym czasie stracili nią zainteresowanie. Czy to możliwe? "Zima koloru turkusu" była/jest jedną z tych jesiennych premier, które wyczekiwałam z ogromną niecierpliwością. Nie będę ukrywać, że zakochałam się w głębokim głosie i mocnym spojrzeniu turkusowych oczu Elyasa. Nie mogłam doczekać się dalszego rozwoju jego relacji z Emely. Kolejnym aspektem, który zachęcał do poznania dylogii był udział w akcji Pomiędzy latem a zimą   (do której zaprosiła 9 innych blogerów oraz mnie Pani Marta z wydawnictwa Media Rodzina) , w której choć na chwilę...

Pozostawiona przez Stwórcę Zastanawialiście się kiedyś, czy Bóg naprawdę rozpoczął tworzenie od naszego świata? Zastanówcie się, przecież w naszym świecie króluję doskonałość. Stworzenia są symetryczne, przyroda harmonijna. Nic nie jest dziełem przypadku. Jednak chyba nawet Bóg potrzebował treningu przed stworzeniem czegoś tak niezwykłego. Takie założenie w swojej debiutanckiej książkę przyjął Piotr Adach. Młody autor z Warszawy zaoferował mi przeczytanie jego książki, co po zapoznaniu się z opisem przyjęłam z dużą ciekawością. Sam tytuł "Paranoia" nic mi nie mówił, o książce wcale nie jest głośno, a szkoda, bo to naprawdę niesamowita pozycja, z którą fan fantastyki poszukujący nowych doznać powinien się zapoznać.

Ile wytrzymasz bez snu? W wielu książkach wydawać by się mogło, że bohaterowie w ogóle nie śpią. Żyją od akcji do akcji nic sobie nie robiąc ze zmęczenia. Zwykli ludzie, bez nadnaturalnych umiejętności, a jednak zachowują się jak superbohaterowie. O Charley Davidson można powiedzieć wiele, ale na pewno nie jest ona normalna. Kostucha w trzecim tomie przygód musi walczyć z ogarniającym ją ciągłym zmęczeniem, do tego rozwiązać kilka spraw kryminalnych i co najważniejsze nie dać się zabić. Ale dla niej to normalka, nie raz już to robiła. Jak tym razem poradzi sobie z problemami? "Trzeci grób na wprost" tytuł doskonale pasujący do reszty, doskonale komponujący się z poprzednimi tomami. Nie tylko jednak nim i wyglądem okładek można połączyć książki. Darynda Jones wciąż trzyma poziom. Miałam wielkie oczekiwania, co do kontynuacji przygód Kostuchy i wszystkie się spełniły, z nawiązką. To wciąż ten sam humor, to wciąż ta sama pyskata główna bohaterka, to wciąż ten oryginalny ...

To los ich połączył Życie. Największy dar. Możliwość poznawania, doznawania, odkrywania. Jednak, co nim kieruje? Czy to my podejmujemy decyzje? Zawsze zdawało mi się, że moje życie jest z góry zaplanowane i to, co ma się zdarzyć na pewno się zdarzy. Zbieg okoliczności, fatum, siła wyższa to ona kieruje moim postępowaniem, ja jestem tylko małym pionkiem na szachownicy kogoś większego, silniejszego. "Nie poddawaj się. Czasami myślimy, że Bóg napisał koniec, a tak naprawdę to dopiero początek." Dla mnie zbiegiem wypadków było sięgnięcie po "Utratę" . O książce słyszałam różne opinie, początkowo byłam nią zaciekawiona, ale to uczucie powoli odchodziło. Nawet miałam sobie odpuścić ten cykl. Teraz wiem, że ślepy los zadziałał i odwiódł mnie od popełnienia wielkiego błędu. Rachel van Dyken stworzyła książkę, która mnie pochłonęła, czytałam ją z rosnącym zaciekawieniem i bez przerwy. Nie mogłam przerwać, gdyż ona mnie pochłonęła, wciągnęła dogłębnie, zatracił...

Pochodzenia się nie wybiera Kelsea była kompletnie nieprzygotowana do funkcji, jaką miała pełnić. Jej matką była królowa, Królowa Tearlingu, jednak ona jej nie znała. Rok po narodzinach została wywieziona do domu Barty'ego i Carrol, to oni się nie zajmowali, kształtowali jej osobowość i nauczycieli wszystkiego. W wieku 19 lat nadszedł jednak czas. Po dziewczynę wyruszyła królewska straż w zamiarem eskortowania jej do zamku. Okazuje się, że na młodą władczynię czeka wiele przeciwności. Jej wuj rozpustny czyhający na jej życie, prawda o matce, której wcale nie znała, demoniczna królowa sąsiednich ziem, pakty zawarte przed byłą królową, czy możliwość kolejnej wojny. Czy to nie za wiele na głowę jednej młodej dziewczyny? "-Czego w takim razie chcę Szkarłatna Królowa? -Tego, czego chce każdy zdobywca: wszystkiego - a tym pragnieniom nie ma końca." "Królowa Tearlingu" była jedną z najbardziej intrygujących nowości wydawnictwa Galeria Książki w ciągu ostatni...

Uwierz w nierealne.  Elfy to nie istoty z ślicznymi skrzydełkami, które śpiewają rozkoszne piosenki, żyją w kwiatach i żywią się ich nektarem. Nie są to również małe chochliki, które potrafią nieźle nabroić gubiąc różne przedmioty w Waszych domach. Niestety, jeśli w to wierzycie to jesteście w ogromnym błędzie. Muszę Was ostrzec elfy nie są niegroźne. To najniebezpieczniejsze stworzenia, jakim przyszło chodzić po ziemi. Są przerażające, bezwzględne, niektóre bezmyślne, ale istnieją też piekielnie inteligentne. Życzę Wam byście nigdy ich nie spotkali. A mówię to ja, Mac, widząca sidhe, Zero. Strzeżcie się. MacKayla jest główną bohaterką książek Karen Marie Mining opowiadającej o mrocznych elfach. Niedawno przedstawiałam Wam recenzje pierwszej części, uznanej przeze mnie za najlepszą książkę stycznia, uwierzcie, że nie wytrzymałam długo w postawieniu, by nie czytać drugiej części, nie dałam rady. "Krwawe szaleństwo" i tak przeleżało na półce za długo, przecież cały miesią...

"Za miłość złożoną z setek zdań i tysięcy słów..." Muzyk i przypadkowo spotkana dziewczyna, wszystko wiedzą jak mogłoby się to skończyć. Pojedyncze spotkanie, może również zakończone, jednak doprowadzające do że już nigdy więcej się nie spotkają. Nigdy. On o niej zapomni, a ona będzie wzdychać do artysty, z którym dane jej było spędzić kilka godzin... Ally utknęła na lotnisku na kilka godzin, czeka na lot do Francji, gdzie ma zacząć poukładane życie z mężczyzną wybranym przez jej matkę, którego nawet nie kocha i nawet nie chcę pokochać. Jej serce wciąż pamięta jej dawny związek, który skończył się dla niej tragicznie. Wciąż ma lęk przed pełnym oddaniem się komuś. Bradin jest bożyszczem nastolatek, właśnie wraca z trasy koncertowej i nawet w samolocie jedna z jego fanek próbuję go lepiej poznać. On nienawidzi braku anonimowości, który wciąż czuję. Dowiaduje się, że na kolejny lot musi czekać kilka godzin. Ich drogi stykają się właśnie na lotnisku. On jest rozbawiony ...