Magia Książek

Premiera: 17 października Czerwona nitka Paranoja objawia się urojeniami, które występują sporadycznie, osobowość pozostaje nienaruszona. Urojenia mają podłoże szczególnie oddziaływania i prześladowcze. Często są to błędne osądy, których jednak nie da się wyperswadować. Trudno ją rozpoznać.  W naszym życiu niezwykle często używamy tego pojęcia myśląc o kimś, kto za wiele sobie wyobraża, wszędzie wyczuwa zagrożenie lub opowiada historię, w które trudno uwierzyć. Bardziej to wytłumaczenie pasuje mi do tytułu najnowszej książki Katarzyny Bereniki Miszczuk - "Paranoja". Jest to drugi tom powieści "Obsesja", w której główną rolę odgrywała Joanna Skoczek, tym razem jednak główne skrzypce gra Marek Zadrożny. Wciąż jednak narracja jest zmienna i pokazuje coraz więcej bohaterów.  Trzy ciała, które trafiają na stół Marka z pozoru nic nie łączy, lekarzowi medycyny sądowej jednak wciąż coś nie pasuje, mimo zapewnień kolegów, że coś sobie ubzdurał. Skąd wzięły s...

Najkrótsza noc w roku Noc Kupały, zwana w niektórych rejonach Polski, Sobótką przypada w najkrótszą noc w roku. Czci się wtedy wodę i ogień. W tę noc rozpala się ogniska, puszcza wianki, a także szuka kwiatu paproci i świętuje. Zakazy tracą znaczenie i można bez obaw poddać się uciechom.  Na taką noc jak ta dziewczęta i chłopcy oczekują cały rok, jednak nie młoda uczennica szeptuchy - Gosia. Dziewczyna wie, że właśnie w tę noc znajdzie kwiat, o który walczy dwóch bogów, a którego chce również Mieszko, by wreszcie pozbyć się nieśmiertelności. Dziewczyna wie, że ten dzień może być również jej ostatnim, bo właśnie tak kończy się zadzieranie z bogami...  "Noc kupały" to drugi tom nowej serii fantasy "Kwiat paproci" Katarzyny Bereniki Miszczuk. Autorkę poznałam dzięki diabelsko-anielskiej trylogii, dzięki której czekałam zawsze na nowe tytuły. Drugi tom serii jak zawsze trzyma poziom i utwierdza mnie w przekonaniu, że w książkach dla młodzieży pani Katarzyna...

Stara magia odżyła Od kiedy tylko po raz pierwszy usłyszałam o równoległych wszechświatach, moją głowę zaczęły zaprzątać myśli i wizje, a co by było gdyby... Jest tak wiele możliwości, każde nasze działanie może przecież doprowadzić do wytworzenia nowej linii czasowej. To niewyobrażalne! Podobnie można podejść do wydarzeń historycznych. Zastanówmy się, co by się stało, gdyby chrzest Polski nie miał miejsca. Macie już pewnie tysiące wizji, zaraz przybliżę Wam tę, którą wymyśliła Katarzyna Berenika Miszczuk... Pani Miszczuk jest jedną z tych autorek, na której powieści czekam i czytam je z ciekawością. Polskich autorów nie znam zbyt wielu, ale od kiedy zapoznałam się z cyklem o diablicy, wiem, że nowe książki tej autorki poznać muszę. Niedawno miałam okazję zapoznać się z jej pierwszym kryminałem, a teraz przypatrzę się bliżej powieści  Szeptucha . W której autorka całkowicie zmienia naszą historię, co z tego wyniknie? Gosia właśnie skończyła medycynę, jedzie na roczną p...

Hej, dziś byłam na Targach Fantastyki i miałam dodać relację dotyczącą tego wydarzenia, wraz z dzisiejszym postem, ale sądzę, że ten post wyszedłby długi jak nasza Wisła... Już i tak mam dla Was dość długie wrażenia z dwóch spotkań, które odbyły się w ciągu mijającego tygodnia. Co zabawne oba spotkania prowadziła ta sama osoba - Pani Justryna Żbik-Kluge. Całkowicie różni autorzy i ich charaktery, a jednak oba wydarzenia były doskonale poprowadzone!  Spotkania przedstawię Wam w formie krótkich kartek z pamiętnika.

Premiera: 27 września Mam Cię na oku Już od jakiegoś czasu na mojej półce leżał przedpremierowy egzemplarz najnowszej powieści Katarzyny Bereniki Miszczuk. Polska autorka ma na swoim koncie kilka powieści młodzieżowych, sci-fi, kryminał, a teraz także thriller obyczajowy. Z jednej strony z ciekawością wyczekiwałam na "Obsesję", z drugiej jednak miałam spore obawy, bo o ile większość powieści dla nastoletnich czytelników mi się podobała, o tyle kryminał bazujący na pomyśle Agaty Christie czytało mi się średnio. Jakie wrażenie wywarła na mnie lektura? Odpowiedź znajdziecie poniżej. Joanna Skoczek pracuje w szpitalu oddziału psychiatrycznego. Sześć miesięcy temu przeprowadziła się ponownie do Warszawy po rozwodzie z mężem. W ob skórnych piwnicach szpitala, w swojej szafce lekarka znajduje niepokojące liściki. Niedługo potem w szpitalu znaleziono trupa kobiety z czarnymi, kręconymi włosami, tak samo jak te Asi. Sprawy wydają się połączone. Czy obsesja wielbiciela je...

Co nieco z tajemnic Szeptuch Od dawna jestem fanką książek Katarzyny Bereniki Miszczuk. Jej powieści lubię, choć nie wszystkie spodobały mi się w pełni. Z ciekawością więc sięgałam po jej nową pozycję, która miała być jednocześnie kalendarzem i dodatkiem do serii Kwiat paproci . Nie zawiodłam się, pozycja jest naprawdę ciekawa i zawiera wszystko to, co każda słowianka wiedzieć powinna - tekst na okładce nie kłamie. Zwykły - niezwykły kalendarz. Nie jest to typowy kalendarz na jeden rok, ale kalendarz z nieokreślonym rokiem, w którym spokojnie można wpisać rocznice, urodziny i zawsze o nich pamiętać. Sama już tak zrobiłam. Klasyczny kalendarz na 3 lata znajduje się z tyłu, dzięki niemu można się dowiedzieć, w który dzień tygodnia wypadnie interesująca nas data.  Koniec miesiąca to też miejsce na podsumowanie miesiąca.

Przypomnij sobie! Mieliście kiedyś takie marzenie, by zrobić coś jeszcze raz, by powtórzyć coś, co zrobiliście, coś, co miało wielkie konsekwencje? Nie chcieliście cofnąć czasu i zrobić coś jeszcze raz, ale by miało to inne skutki? Ja wielokrotnie. Druga szansa brzmi dumnie, ale od teraz będzie mi się kojarzyła trochę inaczej. Właśnie taki tytuł obrała na swoją kolejną powieść polska autorka Katarzyna Berenika Miszczuk. "Druga szansa" nie brzmi groźnie, napawa optymizmem i daje nadzieję. Jednak już okładka, nota bene niesamowita, wzburza inne uczucia. Czego więc można się spodziewać po szóstej już książce młodej pisarki? Młoda dziewczyna budzi się w dziwnym miejscu, nie wie, gdzie jest, a co najważniejsze nie wie, kim jest. Patrząc w lustro widzi obcą osobę, ładną, zgrabną dziewczynę, ale nie może jej połączyć z własną postacią. Miejsce, w jakim się znalazła wydaje się jej obce. Dopiero pojawienie się dziwnej, pulchnej kobiety uzmysławia jej, że ma na imię Juli...

Zawsze, gdy dowiaduję się, że jakiś młody człowiek, młodszy, w moim wieku lub niewiele starszy wydał książkę czuję pewien respekt, bo jednak napisanie nawet kilkudziesięciu stronicowej powieści wymaga wiele pracy, pomysłu i samozaparcia. Dziś chciałabym opisać moje wrażenia po przeczytaniu debiutu naszej rodzimej pisarki Katarzyny Bereniki Miszczuk. Powieść „Wilk” napisała ona w wieku piętnastu lat. Do tej pory zapoznałam się już trylogią pani Miszczuk o diablicy, a teraz chciałam dowiedzieć się, jak spisała się w swojej pierwszej książce. Margo wraz z rodzicami przeprowadziła się z Nowego Jorku do dużo mniejszego miasteczka Wolftown. Mama otrzymała awans i dziewczyna musiała porzucić swoją starą szkołę i przyjaciół, by w środku roku przenieść się do nowego miejsca. Dziewczyna nie jest tym zadowolona, ale nie ma wyjścia. Od przyjazdu do nowego domu dziewczyna zaczyna mieć dziwne sny, śni się jej, że goni ktoś lub coś goni ją w lesie, w nocy zawsze budzi się z krzykiem. Margo...

Były piekło, potem niebo, a teraz? Katarzyna Berenika Miszczuk to znane już chyba dość szerokiej rzeszy czytelników nazwisko. Autorka ma na swoim koncie już sześć książek, w tym serie o Wiktorii, dziewczynie, która przez podstępy diabłów trafiła do Piekła. Ale to już minęło. Wiktoria wróciła na Ziemię, potem zwiedziła Niebo. Gdzie jeszcze mogła zawędrować? Okazało się, że jest jeszcze jedno miejsce, o którym nawet w zaświatach krążą legendy... Tym miejscem jest Tartar. Wiktoria ratując Piotrusia przed pułapką diabła trafia w największą głębię, miejsce tak przerażające, że nikt nie chcę tam trafić. Czy jest jeszcze dla niej ratunek, czy uda jej się wrócić? Czy już na zawsze zostanie Potępiona? O tym możecie przeczytać w trzeciej części serii zatytułowanej „Ja, potępiona”. Ostatnia część trylogii podniosła poziom zdecydowanie. Pierwsza część mnie zauroczyła, była zabawna i nowatorska, druga straciła na treści, akcji i charakterze, w trzeciej zaś wszystko, co najlepsze powrócił...

Zmiana na lepsze? Zaraz po przeczytaniu pierwszej części serii o Wiktorii Katarzyny Bereniki Miszczuk zabrałam się za drugą część trylogii zatytułowaną „Ja, anielica”. Pierwsza część rozbawiła mnie, wprowadziła w ciekawą i intrygującą historię, polubiłam prawie wszystkie postaci... Po tym wstępie wiecie, że długo nie musiałam się zastanawiać. Ale jak historia, teraz już byłeś diablicy, potoczyła się dalej? Skąd tytuł? Za chwilę postaram się Wam to przybliżyć. „Czasami, Wiktorio, nawet anioły popełniają błędy” Wiktoria, jak pewnie czytający pamiętają z poprzedniego tomu, została diablicą, jednak po licznych przygodach jej moc i status zostały jej odebrane. Straciła pamięć i wróciła na ziemię jako normalny człowiek. Od tamtego czasu minęło trochę czasu, Wiktoria jest teraz dziewczyną Piotrusia, o czym zawsze marzyła. Jest szczęśliwa, jednak coraz częściej odczuwa brak czegoś, czego nie potrafi wyraźnie określić. Dziwnym zbiegiem okoliczności dziewczyna często wpada na przy...

Tu  „Idź do diabła”  nabiera nowego znaczenia.  Załatwianie papierkowej roboty, liczne dokumenty, podpisy, zaświadczenia, to istne piekło. Jednak tym razem to nie my będziemy użerać się z papierkami, a Wiktoria, dziewczyna, która zmarła. Tak dobrze czytacie. Wiktoria została zamordowana, a za swoje złe uczynki, wróć, a dzięki swojej decyzji trafiła do piekła. Tak, piekło i niebo tak naprawdę nie różnią się tak bardzo(zaraz więcej na ten temat). Jednak nasza bohaterka nie zostanie zwykłą mieszkanką Niższej Arkadii, od razu wrzucono ją na głęboką wodę, jaką jest zawód diablicy. Nieśmiertelna studentka nie może pogodzić się z odejściem z naszego świata, wciąż marzy o powrocie, choć życie jednej z dwóch diablic nie obfituje w same obowiązki. Jak potoczy się historia Wiktorii, czy znajdzie sposób, by wrócić na Ziemię? O tym musicie przeczytać sami. „Ja, diablica” to pierwsza część serii, młodej, polskiej autorki Katarzyny Bereniki Miszczuk. Pisarka mimo swojego młod...