Cuda i dziwy, czyli japońskie animacje: Fullmetal alchemist. Brotherhood
Bo czasem coś jest tak dobre, że trzeba to obejrzeć Właśnie taki przyświecał mi cel, kiedy wzięłam się za oglądanie Fullmetal alchemist: Brotherhood . Kiedy je rozpoczynałam nigdy nie oglądałam anime dłuższego niż 30 odcinków, więc obejrzenie 64 wydawało się, że potrwa wieki. Najpierw obejrzałam kilka odcinków, potem miałam fazy, gdzie oglądałam znów po kilka, tak też doszło do połowy i dopiero teraz w wakacje skończyłam. Czasu na oglądanie poświęciłam trochę, ale naprawdę nie żałuję. To naprawdę jedno z lepszych anime, jakie widziałam, rzadko zwalniało tempo i trzymało równy poziom, naprawdę wysoki, a nawet jedna z lepszych historii, która była przedstawiana w serialach, czy filmach w ogóle. Autor miał pomysł na konstrukcję świata, na bohaterów i wrogów, a także na ich motywy, a co ważne anime niosło morał, może w ostatnich odcinkach trochę bardziej wybrzmiewający, ale w reszcie nienachalny, a mimo wszystko łatwy do zrozumienia. Ciężko tutaj wyłożyć dokładną fabułę, bo wie...