Magia Książek

Czy winny jest tak oczywisty? Przychodzę dziś do Was z recenzję trzeciego tomu serii z Chyłką i Oryńskim - "Rewizja". Remigiusz Mróz piszę książki jak błyskawica, a ja mając zastój czytelniczy nie mogę tego wszystkiego nadgonić. Obiecałam sobie, że póki nie napiszę recenzji poprzedniego tomu nie mogę się brać za kolejny, dlatego najpierw zanim kupię tom 4 napiszę Wam, co sądzę o Rewizji , czy mi się spodobała i jakie emocje po sobie pozostawiła. Rom zostaje oskarżony o podwójne morderstwo - żony Polki i córki. Wysokie odszkodowanie jest tym przez co ma toczyć się sprawa. Firma ubezpieczeniowa nie chce go wypłacić. Oryński ma stać po stronie firmy ubezpieczeniowej, zaś po drugiej stronie potyczki ma stanąć Chyłka, która po opuszczeniu firmy, stacza się coraz bardziej.

Wydaje się, że sprawa jest beznadziejna W nocy do Chyłki dzwoni dawna znajoma z liceum i błaga ją o pomoc. Jej trzyletnia dziewczynka zniknęła z domu, w którym była tylko ona i mąż, a alarm był włączony. Policja podejrzewa to oni są sprawcami, jednak Chyłka postanawia ich bronić. Remigiusz Mróz to chyba wszystkim znane nazwisko, a wnioskuje tylko po kolejkach, które zbierają się, kiedy podpisuje książki. Zaginięcie to już drugi tom cyklu o Joannie Chyłce, który wielu czytelników wręcz ubóstwia. Jako że moja przygoda dopiero się zaczyna nie wydaję jeszcze osądów, czy też stanę się jednym z fantastycznych fanów czekających na kolejny tom, ale wiem, ze rozrywka była naprawdę dobra. Powieść skupia się w głównej mierze na sprawie porwanej dziewczynki, domniemanym morderstwie, poszukiwaniach... Zagadka nie była łatwa do rozwikłania, kto zawinił? Kto tak naprawdę był winni? Bo okazało się, że nie tylko rodzice mogą być w sprawę zamieszani. Czy prawnicy bronią winnych czy nie win...

Bezwzględna prawniczka z zamiłowaniem do rocka i szybkich aut Pisząc te recenzję nie mogłam więc nie klikać z zawrotną prędkością w litery na klawiaturze i pościć sobie na Spotify rockową składankę. Chyłka by mi nie wybaczyła... Tak sądzę. A może by jej to zwisało... Ją trudno rozgryźć i właśnie to jest w niej najlepsze. No może zaraz po ciętym języku... (Coś czuję, że w tym wstępie trochę za bardzo odbiegam od tematu i się jąkam, przydałby się kolejny nawias, czy pisząc można się jąkać? Czas na zakończenie tego niepotrzebnego wywodu i przejście do zwyczajnej recenzji). W tym roku na spotkanie z panem Remigiuszem Mrozem postanowiłam zapoznać się z kolejną jego książką. Spotkanie już się odbyło i to wieki temu(to był 11 stycznia, mam podpowiedź dzięki autografowi), a ja wciąż nie przedstawiłam Wam wrażeń z lektury tego tomu i bardzo nad tym ubolewałam, tym bardziej że obiecałam sobie, że nie zapoznam się z kolejnym tomem, póki nie napiszę recenzji tego. "Tym" jest ...